De foto’s van Odette Dereze zijn een bron van informatie en documentatie. Het was haar bedoeling om ons als fotojournaliste oog in oog te plaatsen met onszelf. Vele van haar foto’s confronteren ons met  de eindeloze perspectieven die achter de foto zitten.
Ieder van ons voelt zich aangetrokken door mensen op zoek naar hun evenbeeld en door beelden op zoek naar de mens. Haar foto’s hebben een indringende kracht om een historische gebeurtenis of actualiteit uit de vergetelheid te halen.

In haar fotografische visie en werkmethode plaatste Odette Dereze de belangstelling voor de mens steeds centraal. Odette Dereze slaagde erin om de werkelijkheid even stil te zetten op het moment dat haar zeggingskracht het grootst was.

Zo keert bijvoorbeeld de vreselijke brand van het warenhuis Innovation terug in ieders herinnering bij het zien van haar foto’s. Maar naast de rauwe werkelijkheid van het nieuwsgebeuren registreerde ze ook sociaal- en cultureeldocumentaire fotografie die een beeld geeft van de tijd en van een verdwijnende tijdsgeest met foto’s van Mick Jagger, Charles Aznavour, Adamo, Yves Montand, Claude François, Charles Trenet, Jacques Brel, Rik Van Looy, Stan Ockers of Maurice Bèjart.

Hoogtepunt voor haar waren ook de huwelijksreportages van de koningsparen Boudewijn-Fabiola en Albert-Paola. Maar intens triest was ze bij het overlijden van koning Boudewijn waar ze emotioneel sterk aangegrepen de begrafenis heeft gefotografeerd.

De fotojournaliste Odette Dereze was dus een registrator van enerzijds droefheid, ellende, rampen maar anderzijds ook van de lach, de schrijver, de dansende actrice, de charmante zanger en de stijlvolle danser.